Unha ma cando espertei naquel ano de 1961 pregunteime preocupado cal era o obxecto para o que me levantaba da cama, me baaba, almorzaba, lavaba os dentes, despedirame do meu pai, colleba os meus cadernos e marchaba.  escola, pregunteime se haba un motivo real para facelo, se todo se deba a un impulso persoal ou se estaba a ser manipulado por un patrn de comportamento.
A mia procura do por que e por que comezara implicaba deixar de lado a felicidade adormecedora da mia puberdade fugaz e de speto atopeime enfrontndome ao meu pasado emocional ante as mias carencias e virtudes e como bo artesn comecei a configurar o camio da mia existencia.
Ata agora nada era tan fermoso coma o doce canto dun gorrin ou o triste e reflexado solpor, nada fora tan satisfactorio como ter un pai cheo de bondade e amor, todo pareca sinxelo, sen complicacins, todo me levou a ser personaxe. mis da comedia vivencial, ata aquel da, no que o valor das cousas e dos seres comezou a asentarse na mia conciencia ata que descubrn que era a vida mesma a que destacaba de todo e de calquera contido.
Non foi ata anos despois cando, grazas  represin intensificada, atopei a luz do pensamento, o cambio ansiado, percibn que razoaba e comecei a revalorizar aos meus seres queridos para acadar a mia autoafirmacin apreciando e entendendo o ser mis grande e valioso de todos.este planeta, o ser humano.