DENDE OBRIGO que a principal e nica lex tima funci n dunha obra de ficci n proporcionar entretemento ao lector; pero que se esta funci n se cumpre debidamente, non pode haber prexu zo de insinuar art sticamente e desostentalmente na s a obra unha determinada cantidade de materia que ten un prop sito m is grave. Incluso un libro escrito nunha vela tan lixeira como a actual "autobiograf a discrepable" pode ter unha mensaxe seria para o lector suficientemente atento; e do asunto desa mensaxe que me gustar a falar.Quen estea familiarizado coa pr ctica do Tribunal de Apelaci n Penal pode atoparse no cap tulo XII. algo que recorda a un caso real que antes se escoitou nel. M is que isto, supo o que mellor non o dixera; pero pode que me permita expresar a esperanza de que os interesados na administraci n da lei sometan ao m is celoso e ao escrutinio de todas as probas de impresi n dixital que non estean completamente corroboradas. A declaraci n salvaxe e perigosa feita hai moitos anos por Galtan de que unha impresi n dixital achega "evidencias que non necesitan corroboraci n" semella ter sido aceptada incluso nos altos xur dicos. Pero completamente falso. Unha impresi n dixital, debidamente acreditada pola evidencia dunha testemu a, ten un valor evidente igual ao do testemu o da testemu a particular. Unha impresi n dixital non testemu ada non ten ning n valor ata que se demostrou que realmente unha impresi n dixital e non unha imitaci n fraudulenta; que s se pode facer coa evidencia dalgunha persoa que foi testemu a da s a produci n. Unha fraude que tan sinxela pide salvagardas polo menos iguais s establecidas contra a fraude m is dif cil dunha falsa sinatura.