Het heet medicinale planten die planten die kunnen worden gebruikt, geheel of specifieke delen (bladeren, bloemen, vruchten, schors, stengels of wortels) voor de behandeling van ziekten van mens en dier. De therapeutische werking (verlichting of verbetering) is te danken aan chemicali n die actieve ingredi nten worden genoemd . Het gebruik van planten in de traditionele geneeskunde gaat terug tot de prehistorie, maar de huidige wetenschap heeft het mogelijk gemaakt om honderden actieve ingredi nten te identificeren, te isoleren en te produceren voor de bereiding van geneesmiddelen die worden gebruikt bij de behandeling van verschillende ziekten. Het traditionele gebruik van medicinale planten blijft echter bestaan, vooral in minder ge ndustrialiseerde samenlevingen die moeilijk toegang hebben tot medicijnen. Dus de Wereld Organisatie van de Gezondheid (WHO) co rdineert een netwerk om het gebruik veilig en rationeel aan te moedigen het gebruik van de traditionele geneeskunde, omdat in de meeste gevallen niet alle meestal medicinale plant gunstig zijn voor het lichaam, of alleen het actieve ingredi nt moet zijn De medicinale plant wordt meestal op verschillende manieren bereid, in de traditionele geneeskunde worden ze gebruikt in infusies, gekookt, in kompressen of in salades voor directe consumptie. Farmaceutische technologie maakt het mogelijk om bepaalde extracten van medicinale planten toe te passen in capsule- achtige presentaties, Het gebruik van op planten gebaseerde middelen dateert uit de prehistorie en was een van de meest wijdverspreide vormen van geneeskunde, waarin vrijwel alle bekende culturen het medicinale gebruik van sommige planten aantonen. Hoewel het gebruik van plantensoorten voor therapeutische doeleinden erg oud is, werd het aanvankelijk in verband gebracht met magie, elke bevolking bouwde haar overtuigingen op in een poging hun directe omgeving te begrijpen, sommige culturen behouden tot op de dag van vandaag deze overtuigingen en de De wetenschap is gekomen om elke plant, elk extract, elke formule kritisch uit te leggen en precies de actieve principes te vinden die verantwoordelijk zijn voor biologische activiteit. De huidige farmaceutische industrie vertrouwde op moderne wetenschappelijke kennis voor de synthese en uitwerking van sommige farmacologische moleculen die analoog zijn aan die in bepaalde plantensoorten, en dat veel afgeleide stoffen deel uitmaken van de actieve ingredi nten van moderne medicijnen, zoals de beroemde aspirine . Bovendien heeft het wetenschappelijke verificatieproces bijgedragen aan het vinden van dit type molecuul in verschillende plantensoorten die traditioneel als geneeskrachtige planten werden gebruikt, waarbij bepaalde therapeutische eigenschappen ervan werden uitgelegd, samen met het ontdekken van verbindingen die als basis kunnen dienen voor de ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen voor verschillende toepassingen. . Veel van de geneesmiddelen die tegenwoordig worden gebruikt - zoals opium, kinine, aspirine of digitalis - repliceren of isoleren synthetisch de actieve ingredi nten van dezelfde moleculen die aanwezig zijn in traditionele plantenremedies die zelfs in de prehistorie werden gebruikt, zelfs zonder kennis van hun actieve ingredi nten. . De oorsprong blijft bestaan in de etymologie n - zoals salicylzuur, zo genoemd omdat het wordt gewonnen uit de schors van de wilg ( Salix spp.) Of digitalis, van de plant met dezelfde naam.