Met behulp van een interdisciplinaire aanpak die principes van vastestoffysica, thermodynamica en kosmologie combineert, daagt Pérez Casadiego conventionele ideeën uit. Hij betoogt dat, naarmate het universum afkoelde, het oorspronkelijke plasma - voornamelijk bestaande uit ionen - evolueerde tot een ionisch gas en vervolgens kristalliseerde tot stabiele structuren bij temperaturen dicht bij het absolute nulpunt. Deze kristallen, onzichtbaar en ondetecteerbaar door hun gebrek aan thermische emissie, zouden de waargenomen eigenschappen van donkere materie eenvoudiger en coherenter repliceren dan huidige theorieën gebaseerd op hypothetische deeltjes.

Het boek onderzoekt belangrijk observationeel bewijs, stelt de grenzen van de algemene relativiteitstheorie bij het verklaren van kosmische verschijnselen ter discussie en stelt innovatieve experimenten voor om deze hypothese te valideren of te weerleggen. Pérez Casadiego leidt de lezer door een toegankelijk maar grondig verhaal, waarin hij onderzoekt hoe deze ionische kristallen - door gravitationele interactie en het behoud van een stabiele structuur - verantwoordelijk zouden kunnen zijn voor de effecten die aan donkere materie worden toegeschreven, van galactische rotatiecurven tot gravitatielenzen.

Geschreven voor kosmologieliefhebbers, nodigt dit boek ons uit om de fundamenten van ons universum te heroverwegen. Als u op zoek bent naar een gedurfde theorie die de materiaalkunde verbindt met de mysteries van de kosmos, biedt dit boek een fris en provocerend perspectief op een van de meest fascinerende wetenschappelijke uitdagingen van onze tijd.

Wat onderscheidt het?

Alternatieve benadering: Verwerpt exotische deeltjes en baseert zich op bekende fysische verschijnselen.
Thermodynamische basis: Verklaart donkere materie als een natuurlijk gevolg van kosmische afkoeling.
Kritische dialoog: Stelt gevestigde modellen ter discussie en stelt nieuwe onderzoeksrichtingen voor.