De evolutie van een AI-ingenieur naar een Jezuïet, een christelijke priester en
later een Aghori Sadhu, een naakte Hindoe-monnik, is het verhaal. Tijdens
een vakantie in Goa nodigde Grace, een plaatselijk meisje, Abe uit om bij
haar te blijven onder voorwaarde dat hij haar niet zou aanraken. Hij werd
stapelverliefd op Grace, maar evolueerde naar een celibatair. In de Kamakhyatempel
bracht Emma, uit Amsterdam, een onderzoeker van Aghori Sadhus,
hem op de hoogte van de geneugten van seks die Abe's mannelijkheid
uitdaagden. Haar groenachtige ogen betoverden hem en de verleiding
verscheurde hem van binnen.
Een weergalmende saga van sprankelende aspiraties en vluchtige visioenen
van Abe, Grace en Emma, betoverd door de levenslust en verstrikt in een
boeiende catastrofe zonder uitweg, tilt de lezer naar een heerlijke psychische
amorfe ervaring.
Deze explosieve existentiële surrealistische fictie legt de absurditeit en
zinloosheid van celibaat, ascese en afstand doen bloot. Grace en Emma
vertegenwoordigen twee facetten van vrouwelijkheid, en Abe is de essentiële
kunstenaar die probeert zijn angst te omzeilen door hun portretten te
schilderen. De Aghori Sadhu symboliseert de zinloosheid van het leven. Zijn
naaktheid is de oorspronkelijke staat van de beschaving, de vrijheid om naakt
te zijn.