Gordana Pesic je pronasla kalup gde ce izliti nemire i zidati upitnike.Ne samo da je pazljivo komunicirala sa japanskim majstorima ove forme, nego je oslikala i nesto od balkanskih zora, Verna prirodi, zaklela se daljini i u sebi zadrzala slike kao vanvremenske fascinacije. Nekad se obraca svemiru, nekad mu zakone tumaci. Slike se smenjuju kroz rukopis i prizivaju jedna drugu. Sve je po ugledu na okretanje dana i noci, zbir uzroka. Bubamara na dlan sleti, a vec je na vidiku gost. I kao sto jedan kamen probudi more, tako i pokret krila ili pad latice uzburkaju reci u ovoj pesnikinji. Enes Halilovic