Milutin Alempijevic (1927) pripada retkoj grupi nasih istaknutih knjizevnih imena u rasejanju, koji se sa podjednakim uspehom ogledaju i potvrdjuju u poeziji, kratkoj prozi i romanima. Prethodnim proznim ostvarenjima, Vojista (1981) i Tece Majna (1995), Alempijevic je nagovestio snazan i zreo pripovedacki glas, kao i oformljenu metodologiju i realisticku naraciju. Buduci da vec godinama zivi i stvara van granica svoje zemlje, prirodno je, sto se tematika i problematika njegove proze ticu upravo zivota dijaspore, "porusenih ideala," stranstvovanja i (ne)snalazenja, uspona i padova, usamljenickog i zajednickog zivota... Koncipiran iz dva dela, a sastavljen od vise kratkih epizoda (ispovesti), ovaj roman predstavlja jos jedno provokativno i intrigantno stivo iz tzv. "gastarbajterske literature" o dramaturgiji i "bolovima" nase dijaspore. U kolaznoj i mozaickoj tehnici, sa naizmenicnim i uporednim tokovima kazivanja u dijahronoj perspektivi, uz postovanje principa simetricnosti i hronologije, pisac osvetljava tamnu stranu jedne uzbudljive ljubavne melodrame sa brojnim neocekivanim obrtima. Milutin Djurickovic